ریھان سسا

ھرچ ھما ابزارے کہ آئی ءِ کمک ءَ گپ پہ مردماںءَ سر کنگ بیت ، رسانکدر گْوشگ بیت ۔ انیگیں زمانگ ءَ رسانک ءَ دیمروی کرتگ ءُ ما ھما تْرامدگاں رسانکدر گْوش اِیں کہ آ یک تْرام اِتگیں وڑے ءَ ھالاں یکجا کن اَنت ءُ پہ مردماں شکسا اَنت۔

بلوچ راج ءِ بندگیءَ آیانی چاگرد ھم پدمنتہ کرتگ ، سنچ ءُ ساچ ، زنگءُ لنگ ءُ جند ءِ روش ءُ رند بے سماءُ بے بود ۔ اے بندگیں
چاگردءَ ھرچ کرد ءُ کارءِ ٹپاس گوں بے سیتیں لیکواں بیت، گوں ھما لیکواں کہ کسے ءَ پہ وتی سیت ءَ جوڑ کرتگ اَنت ءُ ھمایانی جار ھمے رنگ ءَ شکستاتگ کہ ھرچ اِش کُنوکیں گوش باور بہ کنت کہ آئی ءَ ھرچی اِش کرتگ آ راستی اِنت ۔مروچیگیں زانشتی دیمروی اِدءَ اَتکگ ءُ سر اِنت کہ زانتکار گْوش اَنت راستی نیست اَگاں ھست پہ کلھے ۔ آیانی اے گپ مانگیش اِتگیں گپے نہ اِنت کہ ما ایشی ءِ منارینگ ءَ تاکانی تاک سیاہ بہ کن اِیں ۔ ما وتی ھمروچیگیں زندمانی ءَ روچے گوں سداں چوشیں دروراں یا تو بہ گْوش گوں اَدارُکی راستیاں دو چار کپ اِیں :’’ تو گْوست ئے کور ءَ آپ ھست اَت ، ھمے ھال تر اگون اَت تو داں میتگ ءَ سربوت ئے کور آپ کُٹ اِت تو کہ ھما دمان ءَ ھمے ھالءَ گوں میتگ ءِ مردماں کنگ ءَ اَت ئے ھال راست نہ اَت بلے چندیں اَدار پیش کہ تو دیستگ اَت کور ءَ آپ ھست اَت ۔ ‘‘ھمے پیم مئے چم دیستگیں ھمروچیگیں ندارگ ھما کترھاں کہ ما گند ءُ گدار اِیں مَٹ بیان اَنت ۔

۱۸ نومبر ءَ بلوچ راجدوستیں گلانی راھشونانی نندگ ءِ ھال پہ بلوچ راج ءَ نیکیں مستاگے کہ آیاں مار اِتگ ابید چہ ھم سنّتی ءُ یکجائی ءَ بلوچستان ءِ آجوئی ءِ زْرمبش سوبمند بوت نہ کنت ءُ راج کہ دیمونی دیگ ءَ اِنت اے دیمونیانی گوں شکلیں سیتاں مٹ کنگ ءِ راہ ھم سنّتی اِنت ءُ دگہ ھچ ۔

 موسم ساچان بہ بیت ءُ مردمے منی پیم بیروزگار ۔ گھتر ھمیش اِنت کہ لوگ ءَ سھب ءَ مھلہ یلو بہ دنت ءُ سوادجاھے ءَ بروت ۔تیوک ءَ روگ ءَ سوت اِیش اِنت کہ زندمانی ءِ بازیں جیڑھانی سرپد بیگ ءَ گوں وت دیوان کنگ ءِ موہ رس اِیت ،سنگتے ءِ ھمراھی زندمانیءَ شات میچین اِیت ۔ من ءَ گوں جیڑگاں مانگیشگ ءَ گل ءُ شادھی وشتر بیت بلے چوشیں سنگتے نیست اَت کہ آ وھدی منی ھمرا ہ بوتیں ، ما ھردو ءَ چَہ ورندجاھے ءَ کمیں زھگی وراک ءُ وردن زُرتیں ءُ پہ ترءُ تاب شتین اِیں ۔ من تیوک اَت آں ،پیژگاہ ءَ برات ءِ پَرپٹ ایر اَت بے تواری ءَ چَہ دروازگ ءَ ڈن کش اِت ،ککے جت ءُ دیم پہ کوہ ءَ۔